خداحافظ 85
امروز آخرین روز سال است، سالی که اکبر محمدی و ولی الله فیض مهدوی از پیش ما رفتند، سالی که یک دانشجوی سبزواری، به دیار ابدیت سفر کرد و سالی که یک نوجوان 17 ساله کرد به دست نیروی انتظامی به قتل رسید.
سالی که به گفته گزارشگران بدون مرز، ایران بزرگترين زندان روزنامه نگاران و وبلاگ نويسان در خاورميانه بود، سالی که احضارها و بازداشت ها و باتوم ها و سلولهای انفرادی به برکت سال پیامبر اعظم افزون شد...
سالی که پیر جمیل را ترور کردند، پولیتکوفسکایا و هرالد دینک را کشتند و لیتویننکو را مسموم کردند.
سالی که کشتار ها و آوارگی ها در دارفور سودان، بمب گذاری های انتحاری و غیر انتحاری در عراق و افغانستان ادامه پیدا کرد، سالی که لبنان بهای جنگی را پرداخت که اصلا مستحقش نبود، و مثل همیشه، سالی که باز فلسطین روی آرامش را ندید.
آیا سال جدید، حداقل برای ما ایرانیان، فرحبخش تر خواهد شد؟
حیفم آمد این بیت شعر را از ه. ا. سایه ننویسم:
امید عافیتم بود روزگار نخواست قرار عیش و امان داشتم زمانه گرفت
